Nasz dom, w obecnym kształcie (bez budynków gospodarczych), powstał około roku 1830 na fundamentach starszego, mniejszego budynku mieszkalnego, po którym pozostały nam piwnice z fragmentami starej kamieniarki zawierającej znaki kamieniarskie.

Budynek ma konstrukcję przysłupową, charakterystyczną dla Pogórza Izerskiego. Parter opiera się na drewnianych słupach, które tworzą podcienie. Związane są z nimi ściany parteru. Na początku XX wieku, w celu ocieplenia domu, podcienie wypełniono cegłą.
Piętro wybudowano w oparciu o konstrukcję pruskiego muru. Na uwagę zasługuje efektowna ściana szczytowa wyłożona łupkiem, niegdyś z kolorowym, dziś już wyblakłym wzorem.
Dom, zważywszy na swój sędziwy wiek, jest bardzo dobrze zachowany.

Wewnątrz, na parterze i piętrze, zachowały się oryginalne, belkowe stropy oraz zamki w drzwiach z 1 poł. XIX wieku. Parter obecny swój kształt, z podziałem na pokoje, otrzymał w wyniku przebudowy w 1918 roku. Wcześniej znajdowała się tam jedna duża izba.

Ostateczny kształt wnętrza, bez specjalnej ingerencji w wygląd pierwotny, nadaliśmy my, przygotowując dolną część domu dla gości, którzy nas odwiedzają.

Zobacz jak wyglądał nasz dom na przedwojennej widokówce